مزامیر ۶۹

عکاس-حسام الدین شفیعیان


خدایا مرا نجات ده! زیرا آبها به‌جان من درآمده است.
۲
در خلاب ژرف فرورفته‌ام، جایی که نتوان ایستاد. به آبهای عمیق درآمده‌ام و سیل مرا می‌پوشاند.
۳
از فریاد خودخسته شده‌ام و گلوی من سوخته و چشمانم ازانتظار خدا تار گردیده است.
۴
آنانی که بی‌سبب ازمن نفرت دارند، از مویهای سرم زیاده‌اند ودشمنان ناحق من که قصد هلاکت من دارندزورآورند. پس آنچه نگرفته بودم، رد کردم.
۵
‌ای خدا، تو حماقت مرا می‌دانی و گناهانم از تومخفی نیست.
۶
‌ای خداوند یهوه صبایوت، منتظرین تو به‌سبب من خجل نشوند. ای خدای اسرائیل، طالبان تو به‌سبب من رسوا نگردند.
۷
زیرا به‌خاطر تو متحمل عار گردیده‌ام ورسوایی روی من، مرا پوشیده است.
۸
نزدبرادرانم اجنبی شده‌ام و نزد پسران مادر خودغریب.
۹
زیرا غیرت خانه تو مرا خورده است وملامت های ملامت کنندگان تو بر من طاری گردیده.
۱۰
روزه داشته، جان خود را مثل اشک ریخته‌ام. و این برای من عار گردیده است.
۱۱
پلاس را لباس خود ساخته‌ام و نزد ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.
۱۲
دروازه نشینان درباره من حرف می‌زنند و سرود می‌گساران گشته‌ام.
۱۳
و اما من، ای خداوند دعای خود را در وقت اجابت نزد تو می‌کنم. ای خدا در کثرت رحمانیت خود و راستی نجات خود مرا مستجاب فرما.
۱۴
مرا از خلاب خلاصی ده تا غرق نشوم و ازنفرت کنندگانم و از ژرفیهای آب رستگار شوم.
۱۵
مگذار که سیلان آب مرا بپوشاند و ژرفی مراببلعد و هاویه دهان خود را بر من ببندد.
۱۶
‌ای خداوند مرا مستجاب فرما زیرا رحمت تونیکوست. به کثرت رحمانیتت بر من توجه نما.
۱۷
و روی خود را از بنده ات مپوشان زیرا در تنگی هستم مرا بزودی مستجاب فرما.
۱۸
به‌جانم نزدیک شده، آن را رستگار ساز. به‌سبب دشمنانم مرا فدیه ده.
۱۹
تو عار و خجالت و رسوایی مرا می‌دانی وجمیع خصمانم پیش نظر تواند.
۲۰
عار، دل مراشکسته است و به شدت بیمار شده‌ام. انتظارمشفقی کشیدم، ولی نبود و برای تسلی دهندگان، اما نیافتم.
۲۱
مرا برای خوراک زردآب دادند وچون تشنه بودم مرا سرکه نوشانیدند.
۲۲
پس مائده ایشان پیش روی ایشان تله باد و چون مطمئن هستند دامی باشد.
۲۳
چشمان ایشان تارگردد تا نبینند. و کمرهای ایشان را دائم لرزان گردان.
۲۴
خشم خود را بر ایشان بریز و سورت غضب تو ایشان را دریابد.
۲۵
خانه های ایشان مخروبه گردد و در خیمه های ایشان هیچ‌کس ساکن نشود.
۲۶
زیرا برکسی‌که تو زده‌ای جفامی کنند و دردهای کوفتگان تو را اعلان می نمایند.
۲۷
گناه بر گناه ایشان مزید کن و درعدالت تو داخل نشوند.
۲۸
از دفتر حیات محوشوند و با صالحین مرقوم نگردند.
۲۹
و اما من، مسکین و دردمند هستم. پس‌ای خدا، نجات تو مرا سرافراز سازد.
۳۰
و نام خدا رابا سرود تسبیح خواهم خواند و او را با حمدتعظیم خواهم نمود.
۳۱
و این پسندیده خداخواهد بود، زیاده از گاو و گوساله‌ای که شاخها وسمها دارد.
۳۲
حلیمان این را دیده، شادمان شوند، و‌ای طالبان خدا دل شما زنده گردد،
۳۳
زیرا خداوند فقیران را مستجاب می‌کند واسیران خود را حقیر نمی شمارد.
۳۴
آسمان وزمین او را تسبیح بخوانند. آبها نیز و آنچه در آنهامی جنبد.
۳۵
زیرا خدا صهیون را نجات خواهدداد و شهرهای یهودا را بنا خواهد نمود تا در آنجاسکونت نمایند و آن را متصرف گردند.وذریت بندگانش وارث آن خواهند شد و آنانی که نام او را دوست دارند، در آن ساکن خواهندگردید.
۳۶
وذریت بندگانش وارث آن خواهند شد و آنانی که نام او را دوست دارند، در آن ساکن خواهندگردید.

مزامیر ۶۸




خدا برخیزد و دشمنانش پراکنده شوند! و آنانی که از او نفرت دارند ازحضورش بگریزند!
۲
چنانکه دود پراکنده می‌شود، ایشان را پراکنده ساز، و چنانکه موم پیش آتش گداخته می‌شود، همچنان شریران به حضور خدا هلاک گردند.
۳
اما صالحان شادی کنند و در حضور خدا به وجد آیند و به شادمانی خرسند شوند.
۴
برای خدا سرود بخوانید و به نام او ترنم نمایید و راهی درست کنید برای او که در صحراها سوار است. نام او یهوه است! به حضورش به وجد آیید!
۵
پدر یتیمان و داور بیوه‌زنان، خداست در مسکن قدس خود!
۶
خدا بی‌کسان را ساکن خانه می‌گرداند واسیران را به رستگاری بیرون می‌آورد، لیکن فتنه انگیزان در زمین تفتیده ساکن خواهند شد.
۷
‌ای خدا هنگامی که پیش روی قوم خود بیرون رفتی، هنگامی که در صحرا خرامیدی، سلاه.
۸
زمین متزلزل شد و آسمان به حضور خدا بارید. این سینا نیز از حضور خدا، خدای اسرائیل.
۹
‌ای خدا باران نعمت‌ها بارانیدی و میراثت را چون خسته بود مستحکم گردانیدی.
۱۰
جماعت تو درآن ساکن شدند. ای خدا، به جود خویش برای مساکین تدارک دیده‌ای.
۱۱
خداوند سخن را می‌دهد. مبشرات انبوه عظیمی می‌شوند.
۱۲
ملوک لشکرها فرار کرده، منهزم می‌شوند. و زنی که در خانه مانده است، غارت را تقسیم می‌کند.
۱۳
اگرچه در آغلهاخوابیده بودید، لیکن مثل بالهای فاخته شده ایدکه به نقره پوشیده است و پرهایش به طلای سرخ.
۱۴
چون قادر مطلق پادشاهان را در آن پراکنده ساخت، مثل برف بر صلمون درخشان گردید.
۱۵
کوه خدا، کوه باشان است، کوهی با قله های افراشته کوه باشان است.
۱۶
‌ای کوههای باقله های افراشته، چرا نگرانید؟ بر این کوهی که خدا برای مسکن خود برگزیده است هر آینه خداوند در آن تا به ابد ساکن خواهد بود.
۱۷
ارابه های خدا کرورها و هزارهاست. خداونددر میان آنهاست و سینا در قدس است.
۱۸
براعلی علیین صعود کرده، و اسیران را به اسیری برده‌ای. از آدمیان بخششها گرفته‌ای. بلکه ازفتنه انگیزان نیز تا یهوه خدا در ایشان مسکن گیرد.
۱۹
متبارک باد خداوندی که هر روزه متحمل بارهای ما می‌شود و خدایی که نجات ماست، سلاه.
۲۰
خدا برای ما، خدای نجات است ومفرهای موت از آن خداوند یهوه است.
۲۱
هرآینه خدا سردشمنان خود را خرد خواهد کوبیدو کله مویدار کسی را که در گناه خود سالک باشد.
۲۲
خداوند گفت: «از باشان باز خواهم آورد. از ژرفیهای دریا باز خواهم آورد.
۲۳
تا پای خودرا در خون فروبری و زبان سگان تو از دشمنانت بهره خود را بیابد.»
۲۴
‌ای خدا طریق های تو رادیده‌اند یعنی طریق های خدا و پادشاه مرا درقدس.
۲۵
در‌پیش رو، مغنیان می‌خرامند و درعقب، سازندگان. و در وسط دوشیزگان دف زن.
۲۶
خدا را در جماعت‌ها متبارک خوانید وخداوند را از چشمه اسرائیل.
۲۷
آنجاست بنیامین صغیر، حاکم ایشان و روسای یهودامحفل ایشان. روسای زبولون و روسای نفتالی.
۲۸
خدایت برای تو قوت را امر فرموده است. ای خدا آنچه را که برای ما کرده‌ای، استوار گردان.
۲۹
به‌سبب هیکل تو که در اورشلیم است، پادشاهان هدایا نزد تو خواهند‌آورد.
۳۰
و وحش نی زار را توبیخ فرما و رمه گاوان را با گوساله های قوم که با شمشهای نقره نزد تو گردن می‌نهند. وقوم هایی که جنگ را دوست می‌دارند پراکنده ساخته است.
۳۱
سروران از مصر خواهند آمد وحبشه دستهای خود را نزد خدا بزودی درازخواهد کرد.
۳۲
‌ای ممالک جهان برای خدا سرود بخوانید. برای خداوند سرود بخوانید، سلاه.
۳۳
برای او که بر فلک الافلاک قدیمی سوار است.
۳۴
اینک آواز خود را می‌دهد آوازی که پرقوت است.خدارا به قوت توصیف نمایید. جلال وی بر اسرائیل است و قوت او در افلاک. ‌ای خدا از قدسهای خود مهیب هستی. خدای اسرائیل قوم خود راقوت و عظمت می‌دهد. متبارک باد خدا.
۳۵
خدارا به قوت توصیف نمایید. جلال وی بر اسرائیل است و قوت او در افلاک. ‌ای خدا از قدسهای خود مهیب هستی. خدای اسرائیل قوم خود راقوت و عظمت می‌دهد. متبارک باد خدا.

مزامیر ۶۶



ای تمامی زمین، برای خدا بانگ شادمانی بزنید!
۲
جلال نام او رابسرایید! و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید!
۳
خدا را گویید: «چه مهیب است کارهای تو! از شدت قوت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد!
۴
تمامی زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و به نام توترنم خواهند نمود.» سلاه.
۵
بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید. او درکارهای خود به بنی آدم مهیب است.
۶
دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبورکردند. در آنجا بدو شادی نمودیم.
۷
در توانایی خود تا به ابد سلطنت می‌کند و چشمانش مراقب امت‌ها است. فتنه انگیزان خویشتن را برنیفرازند، سلاه.
۸
‌ای قوم‌ها، خدای ما را متبارک خوانید وآواز تسبیح او را بشنوانید.
۹
که جانهای ما را درحیات قرار می‌دهد و نمی گذارد که پایهای مالغزش خورد.
۱۰
زیرا‌ای خدا تو ما را امتحان کرده‌ای و ما را غال گذاشته‌ای چنانکه نقره راغال می‌گذارند.
۱۱
ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی.
۱۲
مردمان را بر سرما سوار گردانیدی و به آتش و آب در‌آمدیم. پس ما را به‌جای خرم بیرون آوردی.
۱۳
قربانی های سوختنی به خانه تو خواهم آورد. نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود،
۱۴
که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگی خودآنها را به زبان خود آوردم.
۱۵
قربانی های سوختنی پرواری را نزد تو خواهم گذرانید. گوساله‌ها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد، سلاه.
۱۶
‌ای همه خداترسان بیایید و بشنوید تا ازآنچه او برای جان من کرده است خبر دهم.
۱۷
به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود.
۱۸
اگر بدی را در دل خودمنظور می‌داشتم، خداوند مرا نمی شنید.
۱۹
لیکن خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده.متبارک باد خدا که دعای مرا ازخود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.
۲۰
متبارک باد خدا که دعای مرا ازخود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.

مزامیر ۶۵



ای خدا، تسبیح در صهیون منتظرتوست. و نذرها برای تو وفا خواهدشد.
۲
‌ای که دعا می‌شنوی! نزد تو تمامی بشرخواهند آمد.
۳
گناهان بر من غالب آمده است. توتقصیرهای مرا کفاره خواهی کرد.
۴
خوشابحال کسی‌که او را برگزیده، و مقرب خود ساخته‌ای تابه درگاههای تو ساکن شود. از نیکویی خانه توسیر خواهیم شد و از قدوسیت هیکل تو.
۵
به چیزهای ترسناک در عدل، ما را جواب خواهی داد، ای خدایی که نجات ما هستی. ای که پناه تمامی اقصای جهان و ساکنان بعیده دریاهستی.
۶
و کوهها را به قوت خود مستحکم ساخته‌ای، و کمر خود را به قدرت بسته‌ای.
۷
وتلاطم دریا را ساکن می‌گردانی، تلاطم امواج آن وشورش امت‌ها را.
۸
ساکنان اقصای جهان ازآیات تو ترسانند. مطلع های صبح و شام راشادمان می‌سازی.
۹
از زمین تفقد نموده، آن راسیراب می‌کنی و آن را بسیار توانگر می‌گردانی. نهر خدا از آب پر است. غله ایشان را آماده می‌کنی زیرا که بدین طور تهیه کرده‌ای.
۱۰
پشته هایش را سیراب می‌کنی و مرزهایش راپست می‌سازی. به بارشها آن را شاداب می‌نمایی. نباتاتش را برکت می‌دهی.
۱۱
به احسان خویش سال را تاجدار می‌سازی و راههای توچربی را می‌چکاند.
۱۲
مرتع های صحرا نیزمی چکاند. و کمر تلها به شادمانی بسته شده است.چمنها به گوسفندان آراسته شده است و دره هابه غله پیراسته؛ از شادی بانگ می‌زنند و نیزمی سرایند.
۱۳
چمنها به گوسفندان آراسته شده است و دره هابه غله پیراسته؛ از شادی بانگ می‌زنند و نیزمی سرایند.