1-اگر در کوچکترین کارها خساست به خرج دادی کوچک میمانی و اگر از ابتدا روحت بلند نظر شد در کارهای بزرگتر خود را کوچک میکنی آنگاه بزرگی آنی که بزرگ جلال یافته یافتی تو را ارج مینهد.
2-شاید قضاوت کردن دیگری آسانترین راه باشد اما با دیگری راه رفتنو دویدن بزرگتر از آن در این راه به قضاوت بهتری میرسی.
3-آنی که منافع خود را در له کردن دیگران دید و ایثار نکرد.گزافه گویی میشود که همه چیز را میکوبد.و آنی که منافع خود را به حکمت منافع مرحم دیگران گره زد و ایثار کرد نه میکوبد نه رد میشود.زیرا آنجا اصطلاحن کمک دست خدا او را از سخت ترین شرایط بیرون میکشد یا منزلت نیکو در بهترین جا در سرای نیک ورزیدن و نیک خواهی نیک خواهان به او عطا میکند.