محمد أحمد المهدی بن عبد الله یا محمد احمد بین عبدالله یا محمد احمد سودانی به مهدی سودانی و مهتدی سودانی نیز مشهور است، متولد ۱۲ اوت ۱۸۴۴ رهبر مذهبی طریقت سامانیه بود که در ۲۹ ژوئن ۱۸۸۱ ادعا نمود که مهدی موعود است. او شورش موفقی را علیه حکومت بریتانیا در سودان شروع کرد. نیروهایش در ۲۶ ژانویه ۱۸۸۵ موفق شدند که خارطوم را به تصرف خود درآورد و ژنرال چارلز جرج گوردون، حاکم بریتانیایی سودان را به قتل برسانند.
در پروپاگاندای ویکتوریایی، از محمد المهدی با عنوان «مُلای دیوانه»[۱] یاد می‌شد.[۲]
او مدتی بعد در تاریخ ۲۲ ژوئن ۱۸۸۵ میلادی، بر اثر ابتلا به بیماری تیفوس درگذشت.[۳]
در ۱۸۹۸ گردان فیلد مارشال هربرت کیچنر، پس از شکست نیروهای المهدی، برای انتقام قتل ژنرال چارلز جرج گوردون، مقبره المهدی را ویران کرد و استخوان‌های باقی‌مانده از کالبدش را به رود نیل ریخت.[۲]
سید جمال‌الدین اسدآبادی با اینکه عقیده داشت مهدی سودانی، همان مهدی موعود نیست ولی به سبب رویکرد ضد انگلیسی مهدی سودانی، از نهضت وی حمایت کرد.
حاکم بأمرالله (۲۳ ربیع‌الاول ۳۷۵–۱۳ فوریه ۱۰۲۱) ششمین خلیفه فاطمی در مصر بود که از سال ۳۸۷ در آن سرزمین فرمان می‌راند. در سال ۳۸۳ به ولیعهدی برگزیده شد. وی در حالی که دوازده سال داشت، به خلافت رسید. او مؤسس دارالحکمه در قاهره بود. وی با چین روابط دوستانه‌ای برقرار کرد. او در سال ۱۰۲۱ ناپدید شد، دروزیان معتقد هستند که او کشته نشده بلکه خدا او را ناپدید کرده‌است و به همراه مهدی بازخواهد گشت
حاکم بأمرالله در سال ۱۰۰۹ کلیسای مقبره مقدس در اورشلیم را به کلی ویران کرد.[۱] وی ابن هیثم را در سال ۱۰۱۱ بمدت ۱۰ سال در حبس خانگی بازداشت کرد
